Gethin
Gethin


 
IndexIndex  PortalPortal  FAQFAQ  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Het is verleden tijd

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Jay

avatar

Aantal berichten : 4
Registratiedatum : 13-11-11

Character profile
Leeftijd: 21
Man/Vrouw: Man
Weerwolf/(Half)Vampier: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Het is verleden tijd   ma nov 14, 2011 12:14 am

Afgelopen nacht was de jongen aangespoeld aan het zwarte strand, de nacht die volgde na de mislukte missie. Hij was ongerust over zijn maat, hij had uren door de branding gelopen, gezocht, geschreeuwd.. Alles had hij gedaan om hem te vinden, maar zonder succes. De wonden waren gek genoeg al geheeld. Er waren zelfs geen littekens van te zien. Vreemd vond hij het wel maar hij had niet de energie om erover na te denken, het eerste wat hij nu zou gaan doen was eten halen. Hij had enorme honger na zijn avontuur. Zijn maag protesteerde door voor opschudding te zorgen in zijn buik. Zijn kleren waren vies, bedolven onder de rotzooi. Hij bleef uit het zich van de mensen, hij wilde niet gezien worden hier, niet zoals hij er nu uitzag. Hij liep oplettend naar de markt en trok zijn capuchon over zijn hoofd. Hij trok een stuk van zijn mouw af wat hij gebruikte om zijn gezicht te verbergen. Hij liep door en kwam uit het steegje waar hij een sprint inzette. Hij gritste kleding weg van de kraampjes en bij de groenteboer haalde hij wat fruit weg. Hij hoorde dat hij werd achtervolgt en bekeek de omgeving, bedacht routes om te ontsnappen. Alle trainingen kwamen naar boven. Die kant, deze beweging, die sprong.. Hij hielt zijn hoofd koel en volgde alle stappen, totdat hij uiteindelijk niemand meer achter zich aan had, tenminste, dat dacht hij. Zeker weten kon je het natuurlijk nooit. Hij ging achter een muurtje staan en bekeek de kleren. Ze waren nog niet eens zo lelijk, eigenlijk best mooi vond hij. Met zijn vingers maakte hij de knoop van zijn broek los en trok hem naar beneden. De nieuwe broek trok hij aan en het paste ook nog redelijk. Wel iets aan de ruime kant maar hij zakte niet af. Het was een geheel zwarte broek, met hier en daar wat zakken voor de sier. Hij trok zijn shirt uit en deed het nieuwe shirt aan. Deze was militair groen, dus eigenlijk voelde hij zich er wel goed in als marinier zijnde. Vlug begon hij aan het fruit. Hij had niet na kunnen denken over wat hij het beste kon pakken, en dat was ook wel te zien aan de vruchten die hij hier in zijn handen had. Een avocado en een passievrucht. Ondanks dat hij het enorm vies vond at hij het toch op. Hij had in zijn leven wel geleerd dat je blij moest zijn met wat je kon krijgen, Hij pakte zijn oude kleren op en nam deze mee. Hij moest er een verstop plek voor zien te vinden, misschien kwamen ze nog wel eens van pas. Zoekend liet hij zijn ogen over de omgeving glijden en zag een wegwijsbord staan. Alleen het woord 'Park' kon hij lezen vanaf hier. Die kant ging hij dus ook op. Een diepe zucht verliet zijn keel toen hij na begon te denken over hoe het verder zou moeten. Terug dat moordwereldje in of een nieuw bestaan opbouwen en alles achter zich laten? Het zou niet moeilijk zijn om van zijn oude leven af te komen, ze zouden immers toch denken dat hij dood was. Weer acht mensen lichter waren ze. En waarom? Om mensen uit te schakelen die ze niet eens persoonlijk kende, waarvan gezegd werd dat ze fout waren maar misschien wel onschuldig waren. Alles gebeurde in het geheim, dus wie weet? Na heel de weg naar het park gelopen te hebben waren de twijfels in zijn hoofd nog niet weg. De verharde weg veranderde naar grind. Het maakte een krakend geluid bij elke stap die hij zette. Rustig sjokte hij door. Zijn hartslag minimaal. Eenmaal in het midden van het park aangekomen keek hij rond, er waren nauwelijks mensen in het park, en geen enkele blik was op hem gericht, dat voelde hij. Zijn zoekende ogen bleven hangen bij een bosje, klein maar groot genoeg om zijn spullen zo goed als onzichtbaar te maken. Hij verborg ze en gooide er nog wat blaadjes overheen. Nadat ze verborgen waren liep hij terug, richting het watertje waar hij zijn gezicht mee afspoelde, deze was nogal vies geworden. Het water kleurde troebel. Eenmaal weer schoon poetste hij zijn schoenen ook nog een beetje waarna hij ging zitten. Hij staarde naar het wateren binnen de kortste keren was hij diep verzonken in gedachten. Wat moest hij nou doen? Na een hele tijd besloot hij zijn oude leven te beschouwen als verleden tijd. Het was klaar nu, hij wilde niet in een nieuw team komen, waarbij hij weer meer mensen zou verliezen, mensen zoals Elay, die spoorloos verdwenen was. Zijn blik gleed naar zijn horloge. Het was pas vijf uur 's avonds. Wat moest hij in hemels naam nog al die tijd gaan doen?

Rachel&Darren
Terug naar boven Ga naar beneden
Rachel

avatar

Aantal berichten : 24
Registratiedatum : 06-11-11

Character profile
Leeftijd: 19 Years
Man/Vrouw: Vrouw
Weerwolf/(Half)Vampier:

BerichtOnderwerp: Re: Het is verleden tijd   ma nov 14, 2011 9:09 pm

In een zwarte joggingsbroek die haar kleine benen bedekte terwijl haar haar zwart met roze poema’s onderin wapperde omdat de flappen behoorlijk los waren gemaakt door Rachel. Haar bovenlichaam was bedekt met een zwart hempje met een een paar sierlijke gemaakte gaten bij haar huipen maar ook bij haar bovenrug en bij haar buik. Gelukkig was Rachel niet zo dik, ookal voelde ze zich soms net een olifant.. Toch was ze aan het minderen met eten aangezien ze er de laatste tijd toch geen tijd voor had. Bij haar heupen wilde ze nog meer afvallen en bij haar bovenbenen ookal zat daar ook nauwelijks vet eigenlijk. Diep ademde Rachel een keer in terwijl over het shirt een zwart dun vestje hing van het merk Adidas. Het boeide haar eigenlijk niet eens wat voor kleding ze had, wat voor merken ze droeg zolang het maar fijn zat en niet heel slordig was. In een kalm tempo slofte Rachel in het park bij de woonwijk met Darren naast zich. Gelukkig was het in het begin van de avond terwijl de zon verdwenen was en Rachel na lang smeken Darren had over gehaald om met haar mee een stuk op haar menselijke tempo te wandelen. Kort glimlachte Rachel een keer terwijl ze naar de reus Darren keek, hij was maar een halve kop groter maar voor haar gevoel was dat toch extreem veel. ’Kom op, dit is toch wel leuk?’ Met een plagende blik keek ze hem aan terwijl ze hem kort uitdagend aankeek. Eigenlijk had Rachel best zin om een stuk te sprinten, met Nick nog inleven durfde Rachel niet echt meer in haar eentje naar buiten of uberhoud in haar eentje in de avond richting haar huis.. ’Kom op, ik heb zin in een sprintje te trekken, op een rustig tempo!’ Daarmee bedoelde ze natuurlijk op een menselijk tempo en niet op een weg-flits-rachel bang maak tempo.. Rachel keek hem afwachtend aan terwijl haar ogen kort vielen op een jongen gekleed in een leger outfit. Uhm,, raar om zo iemand daar te zien zitten maar dat kon ook aan Rachel liggen. Rachel keek uitdagend naar Darren terwijl ze begon te rennen met minipasjes waardoor ze best redelijk snel vooruit leek te gaan. Het grint onder haar voeten werkte alleen niet mee waardoor Rachel na enkele passen de moed opgaf zodat ze niet zou gaan vallen waardoor ze zou gaan bloeden en Darren gek zou maken.. Half hijgend stond ze daar terwijl ze zich een kwartslag omdraaide om te kijken waar Darren was.. Misschien moest ze toch maar minder gaan roken, niet dat Darren dit wist. Rachel deed het dan ook niet heel vaak, alleen overdag in de tuin of in haar kamer met de gordijnen zo ver mogelijk open.. Dat was allemaal in het geheim voor zo ver Rachel wist, anders had Darren er waarschijnlijk al lang iets van gezegd. Vroeger had ze het ook gedaan maar toen was ze gestopt en had ze het pakje verstopt in haar kamer waar niemand het had kunnen vinden.. Haar handen werden kort achter haar hoofd geplaatst terwijl ze Darren aankeek.

[Hijs niet zo heel groot Sad]
Terug naar boven Ga naar beneden
 
Het is verleden tijd
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» "Bij Wijster was het tijd om te doden" - deel 6: Ex-kaper Paul Saimima wil in het reine komen met God
» Wilders toch links verleden
» Zestig jaar terug in tijd: Indiëgangers geëerd
» "Sudah" gebruiken in tegenwoordige tijd
» architectuur Den Haag: 'Niets Indisch aan'

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Gethin :: Amorghan (Stad) :: Woonwijk-
Ga naar: